Acht Antwerpse kunstenaars, impressed by Plantin

14.000 beelden, door wie werden ze gemaakt? En vooral: met wie besprak Plantijn welke illustrators hij onder de arm nam? Dat vroeg grafisch vormgever Stephanie Specht zich af. ‘Misschien wel met zijn vrouw Jeanne Rivière, ’s avonds bij het avondeten. Maar wie was dan deze mysterieuze vrouw? Ik ging in de collectie naar haar op zoek. En bracht haar tot leven in een modern portret: een filmaffiche van een imaginaire prent over Jeanne Rivière.’

Stel je voor dat een kever indringt in de eeuwenoude collectie houtblokken. En hongerig aan de letters begint te knagen. Een ramp! Al zorgt het wel voor artistiek resultaat. Beeldend kunstenaar Axel Goossens maakte de grootste nachtmerrie van het museum waar. Zijn papieren ‘boktor’ gaat de confrontatie aan met de collectie van Plantijn.

‘Indrukwekkend, zo’n gigantische databank aan illustraties. Vol elementen waar je een eigen draai aan kunt geven.’ Illustrator Jasper Van Gestel dook deze zomer in de collectie houtblokken van het museum. Hij creëerde een reeks van drie acrylschilderijen en een bijzondere tattoo. ‘Het project heeft me ook doen nadenken over wat ik eigenlijk doe, waar ik nu sta en welke richting ik verder uit kan.’

‘Eigenlijk denken we net als Plantijn’, stelt juweelontwerper Ludovik Colpaert. ‘Want ook wij zijn bezig met de verspreiding van ideeën. Alleen: Plantijn koos voor boeken, wij voor juwelen.’ Voor hun nieuwe collectie putten Flor Janssens en Ludovik Colpaert van Atelier 11 inspiratie uit de rijke verzameling houtsneden van het museum.

Oorspronkelijk wilde hij de letter ‘P’ van Plantijn uitwerken in hout. Of zelfs meerdere letters, en er een woord mee vormen. ‘Maar dat was te gemakkelijk’, oordeelt Dirk Claessen, alias eltipo. ‘Daarmee ging alle aandacht naar het woord, terwijl ik veel liever de schoonheid van de aparte letter benadruk.’ Dus stak hij al zijn creativiteit in één enkele letter.

Het museum kan best een extra Vlaams wandtapijt gebruiken, vonden Charlotte Dumortier en Karen Spiessens. ‘Of toch iets wat erop lijkt.’ Beide illustratrices gingen op zoek naar de meest bizarre beelden uit de collectie houtsneden. Die verwerkten ze tot een groot doek, dat perfect zou passen in het historische salon van Plantin-Moretus.